/*--

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2016

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Τετράγωνο και στρογγυλό

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια πόλη που τη λέγανε Τετραγωνία..Ήταν όλα τετράγωνα..Τα πάντα..Ακόμα και οι κάτοικοι της πόλης ήταν τετράγωνοι..Λουλούδια και ζώα δεν υπήρχαν γιατί δεν ήταν τετράγωνα...Μια μέρα ακούστηκε μέσα σ'ένα σπίτι μια δυνατή φωνή οργής..Μαζεύτηκαν όλοι οι τετράγωνοι εκεί..Μια τετράγωνη είχε βρει ένα κουτί στα σκαλιά του σπιτιού της..Μόλις τ'άνοιξε τι να δει: Ένα στρογγυλό!..

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Το μυρμηγκάκι και η καμήλα : Κασταμονιτσανό ξυλόγλυπτο παραμύθι

Κασταμονιτσανό ξυλόγλυπτο παραμύθι, αριθμ. 6 1

Ο παπά-Μανόλης Καλαϊτζάκης (http://www.papa-manolis.gr) μοιράζεται μαζί μας ένα παραμύθι, έμπνευσής του, για .... παιδιά και «παιδιά» από 9-99 ετών

Χαρά να ‘χετε2 . Γεια Σας.)

Δυο φορές και τρεις καιρούς ζούσαν δυο αχώριστοι συγκάτοικοι, που ήσαν και περίεργοι φίλοι. Ένα έμφυλο3μυρμηγκάκι και μια καμήλα με δυο ύβους. Τα καλά φιλαράκια μας κατοικούσαν σε μια παράξενη σπηλιά, που ήταν σκαρφαλωμένη και κρυμμένη στην κορυφή μιας όμορφης «δασοσκέπαστης βουνοκορφής.»

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

ΔΙΨΥΧΟΙ

Ένα άπό Τά μεγαλύτερα προβλήματα τής Έκκλησίας μας στόν 21ο αίώνα είναι το γεγονός ότι ένώ έχει πολλούς φίλους προσκείμενους πρός αύτήν, δέν έχει πολλούς χριστιανούς. Αύτό πρακτικά σημαίνει ότι πολλοί συνωθούνται κάθε Κυριακή στούς Ναούς, άκούν κηρύγματα, έχουν συναναστροφή μέ πνευματικούς άνθρώπους, άποδέχονται θεωρητικά τήν πίστη, άλλά ώς ένα σημείο. Μόλις φθάσει ή ώρα ώστε όλα αύτά νά μεταφραστούν σέ βίωμα, σέ πράξη, σέ τρόπο ζωής, έκεί άποκαλύπτονται τελείως διαφορετικοί.

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2016

ΜΟΝΑΞΙΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΑ - Η παραβολή τού άφρονος πλουσίου

Οί άνθρωποι δέν δικαιούνται νά κατηγορούν τήν Έκκλησία. Καί τούτο διότι ώς στοργική μητέρα όλων, άσχέτως άν κάποιοι έπιμένουν νά τήν άρνούνται, ή Άγία μας Έκκλησία φροντίζει καί παρέχει ύποθήκες ζωής, Τόσο μέσω τών άγιογραφικών κειμένων, όσο καί μέσω τής έρμηνείας τους. Μάλιστα δέ οί ύποθήκες είναι τέτοιες πού γίνονται άντικειμενικά παραδεκτές καί έχουν γενικότερη έφαρμογή. Βεβαίως, πολλοί άντιπαρέρχονται τό γεγονός ότι οί προτάσεις ζωής τής Έκκλησίας έχουν ώς προοπτική τήν ούσιαστιή σχέση καί βίωση τού άληθινού Θεού, συνομολογούν όμως, ότι άποτελούν τήν ύγιέστερη βάση γιά τήν όργάνωση καί διάρθρωση τής άνθρώπινης κοινωνίας.

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2016

Πλεονεξία Ἕνα συναίσθημα πού κατανικιέται μέ τήν ἀγάπη.

Πλεονεξία εἶναι ἡ τάση πού ἔχει ὁ ἄνθρωπος νά μήν ἀρκεῖται σέ ὅ,τι κι ἄν ἀποκτᾶ, ἀλλά νά ἐπιζητεῖ συνέχεια περισσότερα ἀπό ὅσα ἔχει πραγματικά ἀνάγκη. Ἡ πλεονεξία εἶναι ἕνα συναίσθημα πού κάνει τόν ἄν θρωπο ἀχόρταγο. Κρυφο κοιτᾶ αὐτό πού ἐπιθυμεῖ, ἑνώνει τά πόδια, πιάνει τό σαγόνι του καί ξύνει συνέχεια τό κεφάλι του. Ὁ ἄπληστος ἄνθρωπος νιώθει ὅτι δικαιοῦται πιό πολλά ἀπ’ ὅσα ἔχει κι αὐτό τόν γεμίζει ἄγχος καί τόν ἐμποδίζει νά αἰσθανθεῖ ψυχικά ἐλεύθερος.

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2016

ΤΟ MYΡΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟMAΡΤΥΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡIΟΥ

Ο Άγιος Δημήτριος στις πηγές αποκαλείται μεγαλομάρτυς φιλόπολις, σωσίπολις και μυροβλύτης. Μυροβλύτης γιατί ανάβλυζε μύρο από τον τάφο του, το οποίο ελάμβαναν οι πιστοί μέσα σε φιαλίδια που ήταν κατασκευασμένα από γυαλί, πηλό ή μολύβι, τα λεγόμενα κουτρούβια. Το μύρο του Αγίου είναι το θαύμα του Θεού και η μεγάλη ευλογία του Μεγαλομάρτυρος προς τους πιστούς Χριστιανούς που επικαλούνται τις ακοίμητες πρεσβείες του. 

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2016

ΧΡONΙΚON – ΤΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑNΑ ΤOΥ '55

 H προσχεδιασμένη εξολόθρευση του Γένους των Xριστιανών της Kωνσταντινουπόλεως

Αμαύρωσαν τα ζοφερά γεγονότα της 6ης προς 7η Σεπτεμβρίου του 1955 την εναπομείνασα κατόπιν πολλαπλών διωγμών και αλλεπάλληλων καταστροφών Κοινότητα των «Nέων Ρωμαίων» Κωνσταντινοπολιτών· διεσπάρη το κακό ανά τις Εσωκαστρινές και Εξωκαστρινές συνοικίες της πάλαι Βασιλίδος των βασιλίδων, υπερπερίσσευσε το μίσος, θρονιάσθηκε η αλαζονεία της Τουρκίας στη σκλαβωμένη ζωή των Χριστιανών. 

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2016

Aναδρομή στο χρόνο

 O παππούς μου, έφυγε απ' τη ζωή, έχοντας ζήσει πάνω από δέκα δεκαετίες. Θυμάμαι όταν ήμουν παιδί, και τύχαινε να βρεθώ στο χωριό, στο πετρόχτιστο σπίτι της γιαγιάς και του παππού, την ψυχή μου γέμιζε ένα αίσθημα απέραντου θαυμασμού. Ένα δωμάτιο όλο κι όλο, ήταν και καθιστικό και κουζίνα και υπνοδωμάτιο. Θυμάμαι τη γιαγιά Μαριγώ, καθισμένη σε ένα σκαμνάκι, δίπλα στο τζάκι, να μας αφηγείται την πολύπαθη ζωή της τα δύσκολα χρόνια του πολέμου, τόσο παραστατικά, που τη βλέπαμε να διαδραματίζεται, στο καλοσυνάτο, σπινθηροβόλο και ανεπιτήδευτο βλέμμα της. 

Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΖΩΑ

                                     
Εάν η έννοια της ψυχής επεκταθεί ώστε να περιλάβει όχι μόνο τη λογική πλευρά των ανθρώπων, αλλά και τις συγκινήσεις και τα συναισθήματά τους, μήπως μπορεί να διευρυνθεί ακόμη περισσότερο και να περιλάβει και τα ζώα; Έχουν και αυτά ψυχή; Και, αν έχουν ψυχή, είναι αυτή της ιδίας φύσεως με την ανθρώπινη;

Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2016

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΟΣ ΚΑΙ Η ΜΗΛΙΑ

Σύμφωνα με τον α. Γεώργιο Παπαχαραλάμπους (Μηλιώτη λαογράφο) , σε απόσταση 120 περίπου μέτρων προς ανατολικά της εκκλησίας του Αγίου Επιφανείου είναι ο ποταμός Φάραγγας, εις την δεξιάν πλευράν του οποίου (απέναντι από την εκκλησία υπάρχει μικρό κοίλωμα το οποίον έλεγαν ότι είναι «ο σπήλιος του άη Μπεφανειού» όπου κατά την παράδοση κατέφευγε ο ΄Άγιος Επιφάνειος κατά το θέρος οσάκις εκουράζετο από τας ενοχλήσεις της επισκοπής του.

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΔΙΧΤΥΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ


                                    
Ο άγιος Ευστάθιος, Ρωμαίος στην καταγωγή, ήταν στρατηλάτης του αυτοκράτορα Τραϊανού (98–117). Όταν ακόμη ήταν ειδωλολάτρης και ονομαζόταν Πλακίδας, ήταν περιβόητος για τις αρετές και τις ελεημοσύνες του. Ο Θεός, βλέποντας την καλή διάθεση της ψυχής του, του αποκαλύφθηκε με τρόπο παρόμοιο με εκείνον που χρησιμοποίησε και στον απόστολο Παύλο.
                           
Κάποια μέρα που ο Πλακίδας είχε βγει για κυνήγι στο δάσος, καθώς κατεδίωκε ένα μεγάλο ελάφι, είδε ανάμεσα στα κέρατά του λαμπρότατο σταυρό και την μορφή του Χριστού που του έλεγε: «Πλακίδα, γιατί Με διώκεις; Εγώ είμαι ο Ιησούς Χριστός, τον Οποίον εσύ, χωρίς να γνωρίζεις, λατρεύεις με τα αγαθά σου έργα. Ήλθα στην γη με μορφή ανθρώπου, για να σώσω το ανθρώπινο γένος και σήμερα σου εμφανίσθηκα, για να σε συλλάβω στα δίχτυα της φιλανθρωπίας Μου». Έντρομος ο Πλακίδας έπεσε από το άλογό του στην γη και για πολλή ώρα έμεινε αναίσθητος. Όταν συνήλθε, ο Χριστός τού βεβαίωσε την αυθεντικότητα της οράσεώς του, λέγοντας ότι είναι ο αληθινός Θεός, ο δημιουργός του ουρανού και της γης, και ότι από άμετρη αγάπη προσέλαβε την ανθρώπινη φύση. Ο Πλακίδας πίστεψε από τα βάθη της καρδιάς του και βαπτίσθηκε με όλη του την οικογένεια, μετονομασθείς αυτός μεν Ευστάθιος, η σύζυγός του από Τατιανή Θεοπίστη, και οι δύο υιοί του Αγάπιος και Θεόπιστος. Ο Κύριος τού εμφανίστηκε για άλλη μια φορά και του προανήγγειλε ότι θα υποφέρει μεγάλες δοκιμασίες από τον διάβολο, όπως ο Ιώβ, αλλά η θεία χάρις δεν θα τον εγκαταλείψει.
                   
Πράγματι, μετά από λίγες μέρες, ο Ευστάθιος έχασε όλη του την περιουσία και, πάμπτωχος πλέον, αποφάσισε να αναχωρήσει κρυφά με την οικογένειά του σε ξένους τόπους, ώστε να αποφύγει το όνειδος της ρωμαϊκής κοινωνίας. Φθάνοντας με πλοίο στην Αίγυπτο, ο καπετάνιος, άνθρωπος βάρβαρος και σκληρός, κατά την ώρα της αποβίβασης κράτησε την Θεοπίστη, προφασιζόμενος ότι δεν του είχαν πληρώσει όλο το ναύλο. Με δάκρυα και στεναγμούς ο Ευστάθιος συνέχισε τον δρόμο του έχοντας παρηγοριά τα δύο μικρά παιδιά του. Καθώς προσπαθούσε να τα περάσει ένα–ένα από κάποιο ποτάμι, ένα λιοντάρι και ένας λύκος τού τα άρπαξαν και αυτά, αφήνοντας τον νέο Ιώβ έρημο και συντετριμμένο με μοναδικό του στήριγμα την πίστη και την ελπίδα στο έλεος του Θεού. Ο άλλοτε ένδοξος Ρωμαίος αριστοκράτης, αδαμάντινος στην υπομονή, μετέβαινε τώρα από τόπο σε τόπο ζώντας με μικροδουλειές, έως ότου εγκαταστάθηκε στην πόλη Βάδισσο. Εκεί διορίσθηκε φύλακας των οπωροφόρων δένδρων για δεκαπέντε χρόνια.
                                      
Τον καιρό εκείνο συνέβη οι βάρβαροι, στους οποίους είχε οδηγηθεί η Θεοπίστη, να επαναστατήσουν. Οι δε Ρωμαίοι δεν εύρισκαν στρατηγό ικανό να ηγηθεί του πολέμου. Τότε ο βασιλεύς θυμήθηκε τις πολλές ανδραγαθίες και νίκες του Πλακίδα κατά των βαρβάρων και έστειλε ανθρώπους να τον αναζητήσουν και να τον επαναφέρουν στην Ρώμη. Όταν ο Ευστάθιος παρουσιάσθηκε στα ανάκτορα, ήταν τόσο αλλαγμένος στην όψη από τις κακουχίες και τις θλίψεις, που με δυσκολία αναγνωρίστηκε. Ο αυτοκράτορας τού απέδωσε τους παλαιούς του τίτλους και την περιουσία του και τον έθεσε επί κεφαλής των ρωμαϊκών στρατευμάτων. Επειδή οι στρατιωτικές δυνάμεις βρέθηκαν πολύ λιγότερες από όσες χρειάζονταν, διατάχθηκε γενική στρατολογία νεοσυλλέκτων, στην οποία καταγράφηκαν, ως ξένα και απροστάτευτα, και τα παιδιά του αγίου, τα οποία ποιμένες είχαν διασώσει από τα στόματα των θηρίων. Βλέποντάς τα ο Ευστάθιος ωραιότατα και ευγενή, χωρίς να καταλάβει ότι ήταν παιδιά του, τα κράτησε ως ακολούθους του και τα διέταξε να συντρώγουν στο τραπέζι του.
                                      
Κατά τον πόλεμο αυτό ο Ευστάθιος κατέλαβε και την πόλη, στην οποία βρισκόταν η σύζυγός του Θεοπίστη. Από θεία πρόνοια κατέλυσε στην οικία όπου εκείνη έμενε και έστησε την σκηνή του στον κήπο της. Μια μέρα ο Αγάπιος και ο Θεόπιστος καθισμένοι στον κήπο διηγιόντουσαν τις αναμνήσεις τους από την παιδική τους ηλικία. Η Θεοπίστη άκουσε την συζήτησή τους και εννόησε ότι ήταν τα παιδιά της· αναγνωρίζοντας στο πρόσωπο του αρχιστράτηγου τον άνδρα της Ευστάθιο, του αποκάλυψε τον θαυμαστό τρόπο, με τον οποίο ο Θεός είχε διαφυλάξει και αυτήν σώα και απείρακτη από τους βαρβάρους.
                      
Μετά το τέλος του πολέμου, ο διάδοχος του Τραϊανού Αδριανός (117–138) τίμησε την θριαμβευτική επιστροφή του Ευσταθίου στην Ρώμη με επινίκιους εορτασμούς και λαμπρές ευωχίες. Κατόπιν προσκάλεσε τον άγιο να προσφέρουν ευχαριστήριες σπονδές στους θεούς για την νίκη και την ανεύρεση της οικογενείας του. Αλλά ο στρατηλάτης του ουρανίου Βασιλέως τού απάντησε ότι η νίκη αυτή οφειλόταν μόνον στον Χριστό και όχι στην δύναμη των ψευδώνυμων θεών. Η απάντησή του εξόργισε τον Αδριανό, ο οποίος για μια ακόμη φορά τού στέρησε τους τίτλους του και διέταξε να απολυθεί εναντίον του αγίου, της γυναίκας και των παιδιών του ένα μεγάλο λιοντάρι στο στάδιο. Επειδή το θηρίο δεν τόλμησε να τους αγγίξει, τους έκλεισαν μέσα σε χάλκωμα κατασκευασμένο σε σχήμα βοδιού. Εκεί οι άγιοι υμνολογώντας την Αγία Τριάδα παρέδωσαν εν ειρήνη τις ψυχές τους στον Θεό, χωρίς να καεί ούτε μια τρίχα της κεφαλής τους. Όταν μετά από τρεις μέρες οι ειδωλολάτρες άνοιξαν το χάλκωμα και είδαν τα σώματα των αγίων σώα, αναφώνησαν: «Μέγας ο Θεός των χριστιανών!». Κατησχυμένος ο Αδριανός απομακρύνθηκε από τον τόπο, δίδοντας ευκαιρία στους χριστιανούς να πάρουν κρυφά τα λείψανα και να τα ενταφιάσουν με τιμές.
[Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου:

«Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας», τόμ. 1ος, Σεπτέμβριος,  σελ. 243–245,

Διασκευή από τα Γαλλικά: Ιερό Κοινόβιο 
Ευαγγελισμού της Θεοτόκου,
Ορμύλια Χαλκιδικής,

Εκδόσεις «Ίνδικτος», 

Αθήναι Φεβρουάριος 20112.

Επιμέλεια ανάρτησης,επιλογή θέματος και φωτογραφιών,πληκτρολόγηση κειμένου:


π. Δαμιανός.]
                                                   
⁜ 

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των αναρτήσεων από το «Ειλητάριον», αρκεί να αναφέρεται απαραίτητα ως πηγή προέλευσης.


Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

(1) Όπως όλοι ξέρουμε διά του Ευαγγελίου, της Πίστης και της εμβίωσης αυτής της Πίστης, ο Χριστός είναι το «Φως», η «Αλήθεια», η «Ζωή», η «Οδός» κτλ. Όποιος άνθρωπος αρνείται να πορευθεί προσωπικά προς τον Χριστό και να επιλέξει Αυτόν ως ζωή του, είναι ο άνθρωπος που εκ των πραγμάτων αρνείται την αιώνια σωτηρία του. «Δεῦτε πρός Με πάντες!...», μας λέει η αψευδής φωνή Του, πάντα και για πάντα. Θα πάμε; Αν ναι, πώς θα πάμε προς Αυτόν; Πού θα Τον βρούμε; Ποιος θα μας διευκολύνει σε όλα αυτά; Μόνο η Μητέρα Του, η Κυρία Θεοτόκος, και οι Άγιοί Του.

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

Ὁ παλιός, ὁ λησμονημένος δάσκαλος

«Τότε θὰ τραγουδήσουν οἱ κύκνοι, ὅταν σιωπήσουν οἱ κόρακες». 
Πίνδαρος 

Ἀποχωροῦν κάποιοι παλιοὶ δάσκαλοι – πρωτο­βάθμιας ἢ δευτεροβάθμιας ἐκπαίδευσης, δὲν ἔχει σημασία – καὶ ὀρθῶς διοργανώνονται τιμητικὲς ἐκδηλώσεις, γιὰ νὰ βραβευτοῦν κυρίως τὸ ἦθος καὶ ἡ συνέπειά τους. Ἀνήκουν στὴν γενιὰ ἐκείνων τῶν δασκά­λων ποὺ ἔζησαν τὴν ἑξαήμερη διδασκαλία, τὴν ἀπογευ­ματινὴ βάρδια, τὸ ὑποχρεωτικὸ κουστούμι, τὸν ἐκκλη­σιασμό, τὸν αὐστηρὸ ἔλεγχο ἑνὸς συνήθως βλοσυροῦ ἐπιθεωρητῆ, τὴν  α ὐ τ α ρ χ ι κ ό τ η τ α  τῶν προϊσταμέ­νων. 

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ, Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΥ ΦΑΝΕΡΩΝΕΙ

ΛΙΓΕΣ ΚΑΙ ΑΣΑΦΕΙΣ εἶναι οἱ εἰδήσεις ἀπὸ τὴ γραπτὴ παράδοση γιὰ τὸν βίο τοῦ ἁγίου Φανουρίου, ὅπως ἄλλωστε δηλώνει καὶ τὸ συναξάρι του. Σὲ πλήρη συμφωνία μὲ τὸ ὄνομά του, ὁ ἅγιος Φανούριος φανερώθηκε ξαφνικὰ μετὰ τὸ 1350 στὴ Ρόδο, μιὰν 27η Αὐγούστου, ὁπότε καὶ γιορτάζεται ἔκτοτε. Πιὸ συγκεκριμένα, τὴν ἡμέρα ἐκείνη βρέθηκε τυχαῖα ἡ εἰκόνα τοῦ τότε παντελῶς ἄγνωστου ἁγίου στὰ ἐρείπια μιᾶς ἐκκλησίας. καθὼς ἐπισκεύαζαν οἱ Τοῦρκοι τείχη τῆς πολιτείας, 

Οἱ ἐργάτες βρῆκαν στὰ χαλάσματα μιὰ παλαιὰ ἐκκλησία μὲ φθαρμένες εἰκόνες. Μεταξὺ αὐτῶν βρέθηκε καὶ μιὰ στὴν ὁποία ὁ μητροπολίτης τοῦ νησιοῦ Νεῖλος (1355-1369) διάβασε τὴν ἐπιγραφὴ «Ἅγιος Φανούριος». Ἂν καὶ ὁ ἅγιος αὐτὸς ἦταν ἄγνωστος, ὁ δεσπότης ἀνακαίνισε τὴν ἐρειπωμένη ἐκκλησία καὶ καθιέρωσε γιορτὴ τὴν ἡμέρα εὕρεσης τῆς εἰκόνας. Ἔτσι ἀπέβη ἡ Ρόδος κέντρο τῆς λατρείας τοῦ ἁγίου Φανουρίου, ὅπου ἀναφέρονται πολλὰ θαύματά του. 

Γρήγορα ἡ λατρεία του ἁπλώθηκε στὰ Δωδεκάνησα, τὴν Κρήτη, τὴν Κύπρο, τὴ Χίο, τὴ Λέσβο κι ἔπειτα καὶ στὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα, σὲ βαθμὸ ποὺ ὁ ἅγιος Φανούριος νὰ εἶναι σήμερα ἕνας ἀπὸ τοὺς λαοφιλέστερος ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας. Ὅσον ἀφορᾶ εἰδικότερα τὴ λατρεία τοῦ ἁγίου στὴν Κρήτη, ὅπου ἐμφανίζεται ἰδιαίτερα ἔντονη, ἡ πρώτη μαρτυρία της στὸ νησὶ ἐντοπίζεται μὲ τὴν προσθήκη τὸ 1426 ἐγκάρσιου κλίτους στὴ Μονὴ Βαλσαμονέρου (νῦν Βροντησίου), στὸν νομὸ Ἡρακλείου, τὸ ὁποῖο εἶναι ἀφιερωμένο στὸν ἅγιο Φανούριο καὶ στὸ ὁποῖο σώζονται μάλιστα δύο εἰκόνες τοῦ ἁγίου φιλοτεχνημένες ἀπὸ τὸν σπουδαῖο εἰκονογράφο Ἄγγελο (α´ μισὸ τοῦ 15ου αἰ.). 

Προστάτης τῶν ποιμνίων 
Ὁ ἅγιος Φανούριος διὰ χειρὸς Ἀγγέλου (περ. 1600), ναὸς Μεγάλης Παναγιᾶς, Χώρα Πάτμου.

Τὸν ἅγιο Φανούριο τὸν ἔκανε δημοφιλέστατο ἡ παρήχηση τοῦ ὀνόματός του πρὸς τὸ ρῆμα φαίνω, φανερώνω, δηλαδὴ ἀποκαλύπτω, παρουσιάζω κάτι. Ἔτσι, σὲ ἀντίθεση ἀντιφατικὰ πρὸς τὴν ἀφάνεια καὶ τὴν ἀνωνυμία του, ἔχει τὴ δύναμη ὅλα νὰ τὰ φανερώνει καί, πάνω ἀπ’ ὅλα, τὰ χαμένα ἀντικείμενα, μὲ τὴν ἐπίκληση, «Ἅγιε Φανούριε, φανέρωσέ μου». Αὐτὴ ἡ ἰδιότητα τοῦ ἁγίου ἐπεκτάθηκε, πρὸ παντὸς στὴν Κρήτη, στὴν ἀνεύρεση κλεμμένων ζώων, κυρίως αἱγοπροβάτων, καὶ στὴν κατ’ ἀκολουθίαν ἀποκάλυψη τοῦ ζωοκλέφτη. Γι’ αὐτὸ ἔφερναν παλαιότερα, μερικὲς φορὲς ἀκόμα καὶ σήμερα, τοὺς ὕποπτους ζωοκλοπῆς νὰ ὁρκιστοῦν γιὰ τὴν ἀθωότητά τους μπροστὰ σὲ ἕνα εἰκόνισμα τοῦ ἁγίου. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο «ξεμαρτυροῦνται» οἱ ὕποπτοι, πάει νὰ πεῖ, φανερώνουν τὴν ἀλήθεια. 

Ἐξάλλου ὁ ἅγιος φανερώνει καὶ τὴν τύχη. αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ στὴν πίστη τοῦ λαοῦ ἐπέχει θέση ἁγίου μάντη. Ἐπίσης, σὲ μερικὰ μέρη, ὅπως στὴν Κρήτη, θεωρεῖται ὡς ἰατὴρ ἅγιος διαφόρων νοσημάτων, κυρίως τοῦ πονοκεφάλου. Ἐπειδὴ ὁ ἅγιος Φανούριος συνδέθηκε μὲ τὴ φανέρωση τῶν ζωοκλεφτῶν, οἱ βοσκοὶ στὴν Κρήτη τὸν θεωροῦν προστάτη τους καί, ὡς ποιμένα, φύλακα τῶν ποιμνίων. Ἴσως, λοιπόν, δὲν εἶναι διόλου συμπτωματικὸ ποὺ τὴν ἴδια μέρα τῆς γιορτῆς τοῦ ἁγίου Φανουρίου τὸ ἑορτολόγιο τῆς Ἐκκλησίας μᾶς μνημονεύει καὶ τὸν αἰγύπτιο ὅσιο Ποιμένα, σὰν νὰ ἤθελε νὰ δηλωθεῖ μὲ αὐτὸ ὅτι μὲ τὸν άγιο Φανούριο φανερώθηκε κάποιος πνευματικὸς ποιμένας. 

Ἐννοεῖται ὅτι τὸ αἴτημα πρὸς τὸν ἅγιο Φανούριο γιὰ τὴν εὕρεση χαμένων ἢ κλεμμένων πραγμάτων συνοδεύεται ἀπὸ διάφορα τάματα, ἀνάλογα μὲ τὴν οἰκονομικὴ κατάσταση καὶ τὴν ψυχοσύνθεση τοῦ αἰτοῦντος. Μὲ τὰ χρόνια ὅμως, ὡς τάμα ἔχει ἐπικρατήσει σχεδὸν ἀποκλειστικὰ τὸ ψήσιμο τῆς πίτας, τῆς πασίγνωστης «φανουρόπιτας», ἅπαξ ἢ τρία σάββατα. Ἀνεξάρτητα πάντως ἀπὸ τὸ ὁποιοδήποτε τάμα, εἴθισται οἱ νοικοκυρὲς νὰ ζυμώνουν τὴ μέρα τῆς γιορτῆς τοῦ ἁγίου τὴ φανουρόπιτα καὶ νὰ τὴ μοιράζουν στοὺς φίλους, τοὺς γείτονες καὶ τοὺς περαστικοὺς μὲ τὴν εὐχή: «Ὁ Θεὸς σ’χωρέσ’ τὴ μάνα τοῦ ἁγίου Φανουρίου». καὶ τοῦτο ἐπειδὴ ἡ λαϊκὴ φαντασία ἐπινόησε γιὰ τὴν ἄγνωστη βιογραφία τοῦ ἁγίου τὸ στοιχεῖο ὅτι ἡ μητέρα του ἦταν ἁμαρτωλὴ κι αὐτὸς πιθανότατα νόθος. 

Ἡ παράδοση μάλιστα τὴ θέλει τόσο σκληρὴ καὶ ἄπονη στοὺς φτωχούς, ὥστε δὲν μετάνιωσε γι’ αὐτὸ οὔτε καὶ στὴν κόλαση, παρ’ ὅλο ποὺ ὁ γιός της προσπάθησε νὰ τὴ σώσει, γιατὶ δὲν τὴν ἄφησε ἡ κακία της. σύμφωνα μὲ ἄλλες παραδόσεις, ἡ φανουρόπιτα γίνεται καὶ γιὰ τὴ συγχώρεση τῆς ἀδελφῆς καὶ τοῦ ἀναδόχου τοῦ ἁγίου. Στὴν Κρήτη τὴ φανουρόπιτα τὴν ψήνουν καὶ οἱ ἀνύπαντρες, γιὰ νὰ τοὺς φανερώσει ἢ νὰ τοὺς φέρει ὁ ἅγιος ἕναν καλὸ γαμπρό. 

Ἡ φανουρόπιτα παρασκευάζεται μὲ ἐννιὰ λογιῶν ὑλικά: ἀλεύρι, νερό, ζάχαρη, καρύδια, κανελογαρύφαλλα, λάδι, ξύσματα πορτοκαλόφλουδας, σταφίδες καὶ ἁλάτι. Ἐπειδὴ ὁ ἅγιος Φανούριος φανερώνει τὰ χαμένα ἀντικείμενα, παριστάνεται πάνοτε κρατώντας ἕνα κερὶ ἀναμμένο. Σύμφωνα μὲ τὸ συναξάρι του, στὴν ἀρχετυπικὴ εἰκόνα του ἡ μορφή του πλαισιωνόταν ἀπὸ δώδεκα σκηνὲς τοῦ μαρτυρίου του. 

Ὁ εἰκονογραφικὸς τύπος 
῾Η κεφαλὴ τοῦ ἁγίου Φανουρίου (λεπτομέρεια τῆς παραπάνω εἰκόνας).

Οἱ εἰκόνες τοῦ ἁγίου Φανουρίου κατέχουν ἐξέχουσα θέση μέσα στὴ δημιουργία τοῦ Ἀγγέλου (α΄μισό 15ου αιών.), ἀφοῦ ἀπὸ τὸ ἐξαιρετικὰ ὀλιγάριθμο ἔργο τοῦ μεγάλου εἰκονογράφου μᾶς εἶναι γνωστές, μέχρι σήμερα, ἑπτὰ εἰκόνες τοῦ ἁγίου. Ἔτσι μπορεῖ νὰ λεχθεῖ πὼς ὁ ἅγιος Φανούριος ἀποτέλεσε τὸ προσφιλέστερο εἰκονογραφικὸ θέμα τοῦ Ἀγγέλου, ὁ ὁποῖος θὰ πρέπει νὰ συνέβαλε καθοριστικὰ στὴ διαμόρφωση τῆς εἰκονογραφίας τοῦ ἁγίου. Στὶς εἰκόνες τοῦ Ἀγγέλου ὁ ἅγιος Φανούριος εἰκονίζεται μὲ ὅλα τὰ ἀναγνωριστικὰ ἔκτοτε στοιχεῖα του, ποὺ εἶναι: τὸ νεανικὸ πρόσωπο, ἡ στρατιωτικὴ ἔνδυση (θώρακας μὲ διακοσμητικὲς χρυσογραφίες, ἁλυσιδωτὸς χιτώνας μὲ μακριὰ μανίκια, ψηλὲς κάλτσες-«δρομίδες» καὶ περικνημίδες, λόγχη κι ἀσπίδα), ἡ κόμμωση μὲ τοὺς μικροὺς βοστρύχους νὰ πέφτουν πίσω ἀπὸ τ’ ἀφτιά του, καὶ κυρίως ὁ χαρακτηριστικὸς σταυρός, μὲ τὸ ἀναμμένο κερὶ στερεωμένο πάνω του. 

Ἐντύπωση προκαλεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ κοινὰ σημεῖα ἀνάμεσα στὴν ἀπεικόνιση τοῦ ἁγίου Φανουρίου καὶ ἐκείνη τοῦ ἁγίου Γεωργίου, σὰν νὰ πρόκειται γιὰ εἰκονογραφικὲς παραλλαγὲς τοῦ ἴδιου θέματος ἀποδιδόμενες κάθε φορὰ στὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον ἅγιο. Μάλιστα σὲ μιὰ εἰκόνα τοῦ ἁγίου Φανουρίου ποὺ φυλάσσεται στὸν ναὸ τῆς Μεγάλης Παναγιᾶς στὴ Χώρα τῆς Πάτμου, ὁ Ἄγγελος εἰκονίζει τὸν ἅγιο ὄρθιο, ὁλόσωμο ὅπως πάντοτε, σὲ στροφὴ τριῶν τετάρτων, νὰ πατάει ὅμως τὸν δράκοντα, ὅπως ὁ ἅγιος Γεώργιος ὁ δρακοντοκτόνος. Καθὼς ὁ ἅγιος Φανούριος ἄρχισε νὰ λατρεύεται στὴν Κρήτη μόλις στὶς πρῶτες δεκαετίες τοῦ 15ου αἰώνα, ὁπότε δημιούργησε καὶ ἔδρασε καλλιτεχνικὰ καὶ ὁ Ἄγγελος στὴ νῆσο, 

Μποροῦμε ἴσως νὰ ὑποθέσουμε μιὰ ἀλληλοσυνάρτηση τῆς λατρείας τοῦ ἁγίου καὶ τῆς δράσης τοῦ εἰκονογράφου. Ἐκεῖνο πάντως ποὺ μποροῦμε νὰ ὑποστηρίξουμε σχεδὸν μετὰ βεβαιότητος εἶναι ὅτι ὁ Ἄγγελος πρέπει νὰ καθιέρωσε τὸν εἰκονογραφικὸ τύπο τοῦ ἁγίου συνεργαζόμενος μὲ τὸν Ἰωνᾶ Παλαμᾶ, ἡγούμενο τῆς Μονῆς Βαλσαμονέρου καὶ κτήτορα τοῦ κλίτους τοῦ Ἁγίου Φανουρίου στὴν ἐν λόγω μονή. 

* Τὸ κείμενο δημοσιεύτηκε στὸ ἔνθετο «Ἑπτὰ ἡμέρες» τῆς κυριακάτικης ἔκδοσης τῆς Καθημερινῆς (5/8/2001) τὸ ἀφιερωμένο στὸν Αὔγουστο, σσ. 32-33. 
              
Ἐσωτερικὴ ἄποψη τοῦ ναοῦ τοῦ Ἁγίου Φανουρίου, καθολικοῦ τῆς Μονῆς Βαλσαμονέρου (Νομὸς Ἡρακλείου) [πηγή: Nίκος Ψιλάκης, Μοναστήρια καὶ ἐρημητήρια τῆς Κρήτης, τόμ. α´].

πηγήhttp://www.piombinos.com

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

«Λέγει αυτώ ο Ιησούς, ολιγόπιστε, εις τί εδίστασας;»

ΚΥΡΙΑΚΗ  Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

«Λέγει αυτώ ο Ιησούς, ολιγόπιστε, εις τί εδίστασας;» 

Προκαλεί σίγουρα μεγάλο θαυμασμό η τόλμη και το θάρρος που επέδειξε ο απόστολος Πέτρος, όταν ζήτησε να περπατήσει πάνω στην ταραγμένη θάλασσα. Βέβαια, από το επάγγελμα που ασκούσε πριν ακολουθήσει το Διδάσκαλό του, δηλαδή εκείνο του ψαρά, φαίνεται ότι ήταν αρκετά εξοικειωμένος με το υγρό στοιχείο ο μαθητής του Χριστού. Ωστόσο, δεν έπαυσε να φοβάται τη θάλασσα, γιατί είχε πικρή πείρα από τους θυμούς και τις φουρτούνες της. 

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2016

Η Καληαρμένισσα της Σάμου - Kaliarmenissa of Samos

Η Καληαρμένισσα της Σάμου

Τὴν ὡραιότητα τῆς Παρθενίας σου,
καὶ τὸ ὑπέρλαμπρον τὸ τῆς ἁγνείας σου, 
ὁ Γαβριὴλ καταπλαγείς, ἐβόα σοι Θεοτόκε· 
Ποῖόν σοι ἐγκώμιον, προσαγάγω ἐπάξιον, 
τὶ δὲ ὀνομάσω σε; ἀπορῶ καὶ ἐξίσταμαι.
Διὸ ὡς προσετάγην βοῶ σοι· 
Χαῖρε, ἡ Κεχαριτωμένη.

Κυριακή, 14 Αυγούστου 2016

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣΟΥ - ΠΟΙΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑΣΩΤΙΣΣΑ

                                       Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣΟΥ

Όταν λέμε: Παναγία της Αγιάσου, εννοούμε την Ιερή «Εικόνα της Παναγίας της Αγιάσου πού για την Ιστορία της θα πρέπει να πούμε λίγα λόγια στη συνέχεια.

Οι ιστορικές πληροφορίες πού έχουμε για την εικόνα αύτη μας φέρνουν χίλια εκατό περίπου χρόνια πίσω, στον ένατο αιώνα, στην εποχή της εικονομαχίας. Είναι γνωστό από την ιστορία, ότι εικονομάχοι απ΄ τη μια μεριά και φίλοι των εικόνων από την άλλη, αγωνίζονταν χρόνια και χρόνια στο Βυζάντιο. Παρεξηγημένες απόψεις και φανατισμοί έφεραν τρικυμία, που συγκλόνιζε όλη τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Η Πολιτεία άλλοτε έπαιρνε τη μία θέση και άλλοτε την άλλη. Ήταν επόμενο η ανάμειξη της Πολιτείας, που κρατά στα χέρια της την εξουσία να καταλήξει σε διωγμούς και βαναυσότητες.

Σάββατο, 13 Αυγούστου 2016

Από την ταπείνωση στη δοξολογία

Αναμφισβήτητα για κάθε Χριστιανό το σημαντικότερο πρόσωπο μέσα στην ανθρώπινη ιστορία, μετά τον Χριστό, είναι η μητέρα Του, η Θεοτόκος Μαρία. Είναι, όπως την ονομάζουν οι άγιοι Πατέρες μας, το μεθόριο μεταξύ κτιστής και άκτιστης φύσης. Είναι άνθρωπος σαν και εμάς. Γεννήθηκε, όπως όλοι οι άνθρωποι, με φυσικό τρόπο. Όμως της δόθηκε το μοναδικό προνόμιο να γίνη και μητέρα του Θεού, αφού ο άνθρωπος τον οποίο γέννησε “ασπόρως” δεν έχει κτιστή υπόσταση.

Κυριακή, 7 Αυγούστου 2016

«Καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι…» (Ματθ. 17,4)

Εἰς τὰ ὄρη, ψυχή, ἀρθῶμεν» (Παρακλ., ἦχ. πλ. α΄, ἀναβ.), «ὅθεν ἥξει ἡ βοήθειά μου» (Ψαλμ. 120,1), ψάλλει ὁ Δαυῒδ καὶ μᾶς καλεῖ ν᾿ ἀνεβοῦμε στὰ ὄρη. Καὶ σήμερα ἑορτάζουν ναοὶ τῆς Μεταμορφώσεως, ποὺ συχνὰ εἶνε κτισμένοι σὲ κορυφές, ὅπως στὸ ἴδιο τὸ Θαβὼρ τῶν Ἁγίων Τόπων καὶ στὸν Ἄθωνα. Οἱ κορυφὲς μὲ τὶς ἐκκλησίες αὐτὲς ὑπενθυμίζουν τὸ μέγα γεγονός, τὴ Μεταμόρφωσι τοῦ Κυρίου. 

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016

Η Χαρά των Χριστιανών

Η Παναγία το πνευματικό στόλισμα της ορθοδοξίας.

Η Παναγία είναι το πνευματικό στόλισμα της ορθοδοξίας. Για μας τους Έλληνες είναι η πονεμένη μητέρα, η παρηγορήτρια κ’ η προστάτρια, που μας παραστέκεται σε κάθε περίσταση. Σε κάθε μέρος της Ελλάδας είναι χτισμένες αμέτρητες εκκλησιές και μοναστήρια, παλάτια αυτηνής της ταπεινής βασίλισσας, κι’ ένα σωρό ρημοκλήσια, μέσα στα βουνά, στους κάμπους και στα νησιά, μοσκοβολημένα από την παρθενική και πνευματική ευωδία της. Μέσα στο καθένα απ’ αυτά βρίσκεται το παληό και σεβάσμιο εικόνισμά της με το μελαχροινό και χρυσοκέρινο πρόσωπό της, που το βρέχουνε ολοένα τα δάκρυα του βασανισμένου λαού μας, γιατί δεν έχουμε άλλη να μας βοηθήσει, παρεκτός από την Παναγία, «άλλην γαρ ουκ έχομεν αμαρτωλοί προς Θεόν εν κινδύνοις και θλίψεσιν αεί μεσιτείαν, οι κατακαμπτόμενοι υπό πταισμάτων πολλών». 

Κυριακή, 3 Ιουλίου 2016

Largest Hellenic flag underwater by Samos-Στη Σάμο η μεγαλύτερη υποβρύχια ελληνική σημαία

The Samos Divers Association celebrated Greek Independence Day on March 25 in their own unique way this year  (2015) .

Taking advantage of the good weather conditions, the association decided to “raise” the largest Greek flag underwater. The crystal clear waters of Agia Paraskevi in Samos were filled with the Greek flag that stretched for 70 square meters, the largest ever spread beneath the sea surface.

Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΟΥ

                               
Ψάξε να με βρεις, αν μ’ αγαπάς. 
Έχω μια δειλή παρουσία για σένα, έχω και μια σθεναρή απουσία.

 Έχω ένα ψιθυριστό λόγο για σένα, έχω και μια στεντόρεια σιωπή.
 Θέλοντας και μη, είμαι και το ένα, είμαι και το άλλο.

 Βρίσκομαι μέσα σ’ εκείνο, βρίσκομαι μέσα και στ’ άλλο. 
Όχι, γιατί το θέλω. Όχι, γιατί το μπορώ. 

Ο ελέφαντας κι η πεταλούδα - The elephant and the butterfly

Ένα παραμύθι του Ε.Ε. Κάμινγκς

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ελέφαντας που όλη μέρα καθόταν και δεν έκανε τίποτα. Ζούσε μόνος του σ’ ένα σπιτάκι πέρα ψηλά στην κορφή ενός στριφογυριστού δρόμου.Από το σπίτι του ελέφαντα, ο στριφογυριστός δρόμος κατέβαινε, όλο κατέβαινε γεμάτος στροφές κι έφτανε σε μία πράσινη κοιλάδα, όπου ήταν ένα άλλο σπιτάκι. Στο σπιτάκι εκείνο ζούσε μία πεταλούδα.

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΚΡΙΒΕΙΑ

«Όταν θέλεις να μιλάς κάποτε για την “ακρίβεια” των ιερών Κανόνων, δεν πρέπει να εφαρμόζεις ποτέ στον εαυτό σου την “οικονομία”». ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ (1930–1989)

Κυριακή, 19 Ιουνίου 2016

«Λήψεσθε δύναμιν ἐπελθόντος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» (Πράξ. 1, 8)

Ὅπως μᾶς διδάσκουν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀλλὰ καὶ ἡ ἴδια ἡ Ἐκκλησία μᾶς κατευθύνει, σκοπός τῆς ζωῆς τοῦ κάθε χριστιανοῦ εἶναι ἡ ἀπόκτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς γιορτάζουμε τὴν ἔκχυση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὴν Ἐκκλησία, σ᾿ αὐτὸν τὸν κόσμο καὶ στὴν δική μας τὴν καρδιά, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ κοινωνία μας μαζί Του καὶ νὰ ἐνεργεῖ ἡ χάρις Του στὴ ζωή μας. Ἔτσι, θὰ μπορέσουμε νὰ γίνουμε πραγματικὰ ἁγιοπνευματικοὶ ἄνθρωποι, ἄνθρωποι δηλαδὴ ποὺ θὰ κινοῦνται ἀπὸ τὴν χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ θὰ ἐπιβεβαιώνουν τὴν παρουσία Του σ᾿ αὐτὸν τὸν κόσμο.

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2016

Η Ανάληψη του Κυρίου - Οι επιπτώσεις της Αναλήψεως

 Η μεγίστη εορτή της Αναλήψεως του Κυρίου μας, αγαπητοί μου αδελφοί, την οποία εορτάζουμε σήμερα, αποτελεί το αποκορύφωμα των εορτών της αγίας μας Εκκλησίας. Και αυτό, γιατί την ημέρα αυτή ενθυμούμεθα και τιμούμε την τελευταία επί γης στιγμή του Κυρίου μας, κατά την οποία, αφού είχε μεταδώσει στους Μαθητές τις τελευταίες παρακαταθήκες Του, επιλέγει να αναληφθεί εν δόξη εις τους ουρανούς και να αποκατασταθεί εις τα δεξιά του Πατρός, όπου ην το πρότερον, όπως ψάλλει χαρακτηριστικά η υμνολογία της Εκκλησίας μας. 

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

ΜΟΛΙΣ ΠΕΤΑΧΤΟΥΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΕΞΩ

                     
Η κολυμβήθρα του Σιλωάμ σήμαινε «Απεσταλμένος από τον Θεό». Εκεί πήγε να νιφτεί ο τυφλός εκ γενετής. Τον βρήκε όμως ο Απεσταλμένος από τον Θεό, το Απεσταλμένο Φως, ο Απεσταλμένος Φωτοδότης, ο Απεσταλμένος φωτισμός του προσώπου και της καρδιάς μας, ο Χριστός.

Σάββατο, 4 Ιουνίου 2016

«ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΑΝΟΙΞΟΝ ΜΟΙ ΠΥΛΑΣ, ΖΩΟΔΟΤΑ...»

Ὁ ἄλλοτε Γενικός Γραμματέας τοῦ Κ.Κ.Ε., μακαρίτης τώρα, Χαρίλαος Φλωράκης, γνωστός ὡς καπετάν Γιώτης κατά τόν Ἐμφύλιο Πόλεμο, εἶχε κάνει κατά τά τελευταῖα χρόνια τῆς ζωῆς του μεγάλη στροφή πρός τή χριστιανική πίστη. Μάλιστα, εἶχε ἐπισκεφθεῖ τό Ἅγιον Ὄρος καί εἶχε ἐξομολογηθεῖ σέ Ἁγιορείτη ἱερομόναχο. Πρόσφατα ἦλθαν στή δημοσιότητα λεπτομέρειες ἀπό τό συγκλονιστικό αὐτό γεγονός. Ὁ ἱερομόναχος π.Ἀθανάσιος Σιμωνοπετρίτης ἐξιστόρησε σέ συνέντευξή του πῶς συνάντησε καί πῶς ἐξομολόγησε τόν Φλωράκη. 

Σάββατο, 14 Μαΐου 2016

«ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΧΟΡΕΥΕΙ»!


                  
Υπάρχει μια «αθωότητα του είναι», που κάποιος ιστορικός χριστιανισμός μάς την έχει αφαιρέσει, και πρέπει να ξαναβρούμε και να ξαναδώσουμε στους νέους αυτή την «αθωότητα του είναι», κάνοντάς τους να συνειδητοποιήσουν ότι η πραγματικότητα της αμαρτίας δεν είναι αυτό που νομίζουν, αλλά να τη ζήσουν πράγματι σαν μια ανθρώπινη μοίρα.

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016

Ἀπό τό βιβλίο «ΟΠΤΑΣΙΑΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ» τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Ἐφραίμ

 Photos by Kostas Z

«ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΣΤΟΝ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, ΕΣΥ ΔΕΝ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙΣ! ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΟΛΙΓΟΠΙΣΤΗ»

Σεβαστή Γερόντισσα, σᾶς χαιρετῶ. Ἔχω διαβάσει τά ἄπειρα θαύματα τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ κι ἕνα μεσημέρι, διαβάζοντας τό βιβλίο τοῦ Ἁγίου ἀποκοιμήθηκα. Καί βλέπω ἕνα νεαρό καλόγερο, γύρω στά 30, πολύ ὑψηλό νά περνάει ἀπό τό δωμάτιό μου. Ἡ γενειάδα του ἦταν τρίγωνη. Μπροστά ὁ Ἅγιος καί πίσω τά παιδιά μου. Δέν θά ξεχάσω, ὅσο ζῶ, τήν εὐτυχία καί τή χαρά στά πρόσωπά τους. 

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2016

ΕΝΑ ΔΑΚΡΥ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ

Αφού τελείωσε την Γ’ τάξη ο αδελφός μου αποχαιρέτησε το Γυμνάσιο της Άμφισσας και με το ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς μετακόμισε στην Αθήνα και άρχισε να παρακολουθεί τα μαθήματα στη Σιβιτανίδειο. Ήταν η πρώτη φορά που κάποιο μέλος της οικογένειας έφευγε για μεγάλο διάστημα μακριά από το σπίτι και ο χωρισμός δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση. Καθένας είχε τη θέση του στο τραπέζι, την καθιά του στην παραστιά, τον δικό του τρόπο να πειράζει, να βοηθάει, να μαλώνει, να συμπληρώνει τον άλλο και τώρα τίποτα δεν ήταν όπως πριν.

Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

Πώς βιώνεται ο λειτουργικός χρόνος τη Μεγάλη εβδομάδα;

Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι η εβδομάδα πριν το Πάσχα (από την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ μέχρι το Μ. Σάββατο) και ονομάζεται «Μεγάλη», όχι γιατί έχει περισσότερες μέρες ή ώρες από τις άλλες εβδομάδες, αλλά γιατί τα γεγονότα όπου τελούνται και βιώνονται στους Ιερούς Ναούς είναι κοσμοσωτήρια για τον άνθρωπο!

Σάββατο, 23 Απριλίου 2016

Τό ΄Αγιον Όρος ως θεολογικός Τόπος καί Μαρτυρία

                                           φωτογραφία :  Βασίλης Μπόνης

Θά μποροῦσε κάποιος νά διερωτηθῆ Τί νόημα ἔχει μία ἔκθεσι τοῦ Ἁγίου Ὄρους στό Παρίσι; Δέν ὑπάρχουν ἐδῶ τόσα κειμήλια· εἰκόνες, σκευή ἱερά, χειρόγραφα καί ἄλλα; Δέν γίνονται τόσες ἐκθέσεις; Δέν ὑπάρχουν τόσα μουσεῖα πού ἔχουν κειμήλια τόσων πολιτισμῶν;

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

Παναγία Μεγαλομάτα - Panagia Megalomata sea cave


Παναγία Μεγαλομάτα

Η παραλία της Φακίστρας θα σας εντυπωσιάσει από την πρώτη ματιά. Αν και απομωνομένη, ο καθένας μας θα άξιζε να ανακαλύψει την άγρια φυσική ομορφιά της. Η Φακίστρα βρίσκεται σε έναν κολπίσκο 5 χιλιόμετρα από την Τσαγκαράδα και μόλις 56 χιλιόμετρα ανατολικά του Βόλου. Περιβάλλεται από απότομα βράχια που προσδίδουν στο τοπίο ένα επιβλητικό ύφος. Είναι ο συνδυασμός του γαλήνιου και του ορμητικού στοιχείου. Απόκρημνο βραχώδες τοπίο, ένας εντυπωσιακός καταρράκτης που δεσπόζει, καθώς και τα γαλαζοπράσινα λαχταριστά νερά της που σε παρασύρουν.

Σάββατο, 16 Απριλίου 2016

Η ΠΑΝΑΓΙΑ: Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ


                              
Αν η Μητέρα του Θεού κατά τη στιγμή του Ευαγγελισμού είναι μια αληθινή εικόνα της ανθρώπινης ελευθερίας, του αυθεντικού αυτεξούσιου, τότε οι πράξεις και οι αντιδράσεις της στα γεγονότα που ακολουθούν αμέσως μετά, απεικονίζουν τέσσερις βασικές συνέπειες της έννοιας της ελευθερίας. Η ελευθερία περιλαμβάνει μετοχή, σιωπή, προσφορά και οδύνη.

+

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...